از HIV تا ایدز : درباره راه های انتقال ایدز، پیشرفت بیماری و درمان آن بیشتر بدانید|زوج بازار

ویروس نقص ایمنی انسان (Human Immunodeficiency virus) موجب بیماری نقص ایمنی مزمن می شود که به بیماری HIV معروف است. نشانه های بیماری HIV در دوره های متوالی روی می دهد که پیشرفته ترین دوره آن سندروم اکتسابی نقص ایمنی (Acquired Immune deficiency syndrome ) یا به اختصار ایدز/Aids نامیده می شود.

موضوع  بیماری ایدز مساله چند جانبه ای است که نمی توان و نباید تنها به اطلاعات پزشکی و واقعی تقلیل داده شود. ایدز یک مساله کاملا انسانی و اجتماعی است که نمی تواند به عنوان موضوعی صرفاً مربوط به بهداشت عمومی و پزشکی مطرح باشد.

همانند بیشتر بیماری ها و رفتارها، غالبا با آنچه می دانیم و آنچه باید انجام دهیم فاصله ای وجود دارد. یعنی بدون توجه به اینکه به چه سطحی از دانش دسترسی داریم هنوز هم تصمیم های نادرست می گیریم و هنوز با رفتارهای پرخطر دست و پنجه نرم می کنیم که به پیامد های احتمالی و یا عواقب آشکار آن توجهی نداریم و هنوز دست به اشتباهاتی می زنیم.

 

بیماری ایدز/ hiv

aids

راه های انتقال ویروس HIV :

بر اساس دانش فعلی ما انتقال HIV فقط از طریق منابع زیر امکان پذیر است:

  • خون و مشتقات مستقیم خونی
  • مایع منی
  • ترشحات مهبلی و گردن رحم
  • و احتمالا شیر مادر

یعنی HIV تنها از طریق تماس مستقیم با خون و مشتقات خونی، انواع مشخصی از آمیزش جنسی، از طریق مادر به کودک در دوران بارداری و زایمان و همچنین احتمالا در دوران شیر دهی منتقل می شود.

 

ویروس اچ آی وی

انتقال ویروس HIV از طریق رابطه جنسی:

انتقال  HIV از طریق رابطه جنسی صرفاً از طریق آمیزش در فاعل و مفعول بودن رابطه جنسی مهبلی و مقعدی ( و نه از راه نگاه کردن یا دست زدن و…) موجب HIV می شود. احتمال انتقال HIV در جریانِ آمیزش بدون کاندوم مقعدی، برای فرد مفعول بیشتر از فرد فاعل در میان مردان است و خطر انتقال  HIVاز مردان به زنان در آمیزش مقعدی بیشتر از آمیزش مهبلی است. با این حال انتقال HIV از زنان به مردان در صورتی که خون قاعدگی در جریان آمیز وجود داشته باشد، افزایش می یابد. هر چند ممکن است لازمه ی آلوده شدن به HIV از طریق شریک جنسی آلوده، چندین بار آمیزش جنسی باشد، هر فردی می تواند در یک بار آمیزش هم به HIV مبتلا شود.احتمال انتقال HIV از طریق رابطه جنسی دهانی مرد بسیار کمتر از آمیزش مقعدی و مهبلی می باشد، با این حال برخی بیماران HIV اعلام کرده اند که از طریق منی یا مایع پیش انزال در جریان یک رابطه جنسی دهانی از یک مرد مبتلا، به آنها انتقال یافته است. شواهدی در مورد انتقال HIV از طریق تماس دهانی-مقعدی یا انگشتی مقعدی وجود ندارد. با این حال این احتمال وجود دارد که تماس دهان با مناطق زیر بیضه مردان و زیر آلت تناسلی زنان بتواند موجب انتقال عاملی شود که سارکوم کاپوسی (Kaposi’s Sarcoma) نام دارد.

بجز روش های انتقال که در بالا به آنها اشاره شد، هیچ دلیلی در دست نیست که HIV از طریق بوسیدن یا زخم در اثر ارتودنسی، مسواک یا نخ دندان انتقال یافته باشد. به علاوه، انتقال HIV با وجود میزان رقیقی از HIV در بزاق، با قطره های آزاد شده تنفسی در هوا هنگام عطسه یا سرفه کردن، با هیچ نوع از حشرات و حیوانات، با تماس های اجتماعی مرسوم در محل زندگی، شغلی و حرفه ای، تحصیلی یا شرایط تفریحی، با استفاده از مسواک، ظرف، لیوان، وسایل غذا خوری، صندلی ، کاسه توالت یا میز و یا با آب و هوا ارتباطی ندارد.

روش های تشخیص HIV:

۶۵ درصد از تمام بیماران مبتلا به ایدز به دلیل ابتلا به “ذات الریه پنوموستیک کارنی(PCP)” تشخیص ایدز دریافت می کنند و ۷۸ درصد از افراد مبتلا به HIV، ۷ سال پس از آلوده شدن، به بیماری های مرتبط با ایمنی مبتلا می شوند. در حدود ۳۵ درصد از ۷۸ درصد مبتلا به HIV در خلال ۷ سال کاملا به ایدز مبتلا می شوند.

هر چند روش های آزمایشی مانند آزمایش آنتی ژن، برای شناسایی HIV وجود دارد اما در بیشتر موارد HIV از طریق پادتن های ویروس در خون افراد شناسایی می گردد. فاصله بین زمانی که ویروس HIV وارد بدن فرد می شود تا زمانی که پادتن های ایدز در بدن ساخته شوند را دوره پنجره ایدز(Windows period) می نامند که در اکثر موارد بین ۶ تا ۸ هفته می باشد، اما می تواند از ۶ هفته تا ۶ ماه هم به طول بیانجامد. در این مدت آزمایش خون فرد آلوده منفی است و هیچ یک از علائم بیماری هم در فرد ظاهر نمی شود اما ناقل بیماری محسوب می شود و در صورت استفاده نکردن از کاندوم می تواند شریک خود را هم آلوده کند.

 

تست اچ آی وی

پیشرفت ویروس HIV و بیماری ایدز:

پیشرفت بیماری AIDS/ایدز از چهار مرحله تشکیل شده است:

  • دوره اولیه بیماری HIV،
  • دوره مزمن بدون وجود علائم بیماری
  • دوره مزمن دارای علائم بیماری
  • بیماری پیشرفته یا ایدز

 دوره اول دوره کوتاهی حدود ۱۰ تا ۲۱ روز است. افراد در دوره اول این بیماری معمولا تب شدید، بزرگی گره های لنفی، خستگی و کاهش جزئی اشتها را احساس می کنند.

 دوره مزمن بدون علائم بیماری، بسته به تفاوت های فردی، از نظر زمانی که به درازا می کشد فرق می کند و نشانه های تدریجی تنها با کاهش تدریجی سیستم ایمنی مشخص می شود.

 در دوره مزمن آزمایش های پادتن مثبت می شوند. این دوره ممکن است کمتر از یک سال تا بیش از ۱۲ سال طول بکشد. در بیشتر افراد، دوره مزمن  همراه با علائم از ۶ ماه تا ۱۱ سال پس از آلوده شدن به HIV طول می کشد. نشانه های دوره مزمن عبارتند از: تب، تعریق شبانه، خستگی و از دست دادن وزن و اشتها. به علاوه بزرگی گره های لنفی و همچنین مشکلاتی در پوست و غشای مخاطی مانند التهاب پوستی (درماتیت) زونا (comker)، زخم خرچنگی (sore)، جراحت پوست (thrush)، برفک و زخم روی زبان.

گذر از دوره مزمن دارای علائم بیماری ایدز کامل با چهار دسته از بیماری ها مشخص می شود: عفونت های فرصت طلبانه، نئوپلاسم (تومورها) بیماری عصبی و تحلیل رفتن. عفونت های فرصت طلبانه برای افرادی که با ایدز زندگی می کنند بسیار خطرناک است. این عفونت ها عبارتند از ذات الریه پنوموسیستیک کارینی، انسفالیت مننژی، التهاب شبکیه، عفونت سیتومگالوویروس، التهاب مری با انتریت، سل و نئوپلاسم(تومورها) که کمتر از بیماری های فرصت طلب متداول هستند، معمولا این بیماری های فرصت طلب هستد که موجب مرگ افراد مبتلا به ایدز می شوند. این دو تومور عمده عبارتند از : سارکوم کاپوسی و لنفوم. سارکوم کاپوسی ضایعه لکه مانند  صورتی رنگ مایل به قرمز است که غشای مخاطی پوست و شش ها را درگیر می کند. معمولا این لکه ها در صورت، گردن، اندام های انتهایی و حفره دهان یافت می شوند. اکثر افراد مبتلا به ایدز دچار اختلال های عصبی زیر نیز هستند:

  • اختلال در حافظه
  • فقدان تمرکز و توجه
  • بی ثباتی هیجانی و بی احساسی
  • کندی روانی حرکتی

کاهش فوق العاده توده بدن و وزن (تحلیل رفتن) و سوءتغذیه از علائم مشخصه بیماری ایدز می باشد.

 درمان ایدز:

درمان ایدز

در ۱۰ سال ابتدایی همه گیری این بیماری، ۶۳ درصد از افرادی که تشخیص ایدز داشتند، مردند. امروز در مورد شروع و پیشرفت HIV و بیماری ایدز، بیش از آنچه در سال ۱۹۷۸ می دانستیم، می دانیم. اما هوز هم هیچ درمانی برای ایدز وجود ندارد.

در حال حاضر در حدود ۷۰ روش درمانی وجود دارد و افراد مبتلا به HIV و ایدز زمان طولانی تری زندگی می کنند. درمان های دارویی آنتی ریتروویرال و برخی واکسن ها، مانع از تکثیر HIV شده و احتمال زنده ماندن افراد مبتلا به ایدز را افزایش داده است. روش درمانی مهم دیگر عبارت است از جلوگیری از عوارض بیماری با واکسینه کردن علیه هپاتیت B، سرخک، ویروس آنفولانزا، و پیشگیری از ذات الریه پنوموسیستیک کارینی.

با توجه به خطر بالای ابتلا به این بیماری و تمام عواقب وحشتناک آن بخصوص از لحاظ روانی، افراد باید بسیار بیشتر از قبل مراقب رفتار جنسی خود باشند و در واقع بهترین درمان برای این بیماری آن است که اصلا به آن مبتلا نشوند! و برای این کار لازم است که اطلاعات خود را بالا ببریم و به همه کسانی که نیاز به این آموزش ها دارند کمک کنیم تا با این بیماری بهتر آشنا شوند و با بی توجهی خود را گرفتار این بیماری وحشتناک نکنند.

 

منبع :

فروشگاه اینترنتی زوج بازار

 

0 پاسخ

پاسخ دهید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
مشارکت رایگان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *